บทที่ 1455 ช่วงเวลาอันสั้นสุดท้าย

เดิมทีเธอตั้งใจจะไปเยี่ยมแอนเดรียและกล่าวปลอบใจสักสองสามคำ

เพราะอย่างไรเสีย ในฐานะผู้ใหญ่ เธอก็เฝ้ามองแอนเดรียเติบโตมาตั้งแต่เด็ก

เมื่อเห็นแอนเดรียเจ็บปวดเช่นนั้น แคลร์จึงเดินเข้าไปกอดเธอเบาๆ “ไม่เป็นไรนะ ทุกอย่างจะผ่านไป”

“ไม่ค่ะ มันไม่ผ่านไปหรอก” แอนเดรียคว้าจับนิ้วของแคลร์ ใบหน้าของเธอเปรอะเปื...